Het plan van God is … Of toch niet?

Bij het oprichten van Kerk en IT wist ik het zeker. God wilt dat ik mij dienstbaar stel aan de Kerk. Ik moet iedereen helpen. Want waar was jij toen ik Ik hulp nodig had?

Dit standpunt heb ik 3 jaar lang vol gehouden. Maar toen werd het zo druk dat ik niet meer aan Hem toe kwam. Ik was constant bezig met het afwerken van projecten. Ik ging van project naar project. Op een gegeven moment haalde ik er geen voldoening meer uit en was het zoiets van: “volgende patient”.

Waartoe zijn wij hier op aarde?
Wij zijn op aarde om God te dienen en om hier en in het hiernamaals gelukkig te zijn.

Deze eerste vraag uit de Catechismus definieert mijn probleem. Ik diende God niet meer en ik was niet meer gelukkig met hoe het ging.

Na een rustpauze en een aantal aanbiddingsuren verder had ik de vragen helder. Moet ik persé iedereen helpen? Ben ik alleen op dit gebied? Heb ik hulp nodig? Na wat wikken en wegen was er toch een gulden middenweg te vinden.

Ja, ik ben alleen op dit gebied. Tenminste, ik ben nog niet iemand tegen gekomen die zoveel van zijn vrije tijd belangeloos inzet om de digitale kerk te helpen.

Hulp kan ik gebruiken, maar waar vind je nog zo’n programmeur die de digitale kerk als God zijn plan ziet? Ik denk niet dat er snel een tweeling van mij te vinden is. Maar je weet maar nooit wat God voor mij in petto heeft.

En dan de vraag moet ik iedereen helpen. Tja, wat is helpen? Wat doe ik? Is dat uniek? Niet alles wat ik maak is uniek. Een parochiesite kan een webdesign bureau ook prima maken. Daar heb je niet veel kennis van nodig. En een Getijdengebed app? Hoeveel app makers zijn er wel niet tegenwoordig?

En dan heb je het. Als ik mij nu ga specialiseren in wat bedrijven niet kunnen. App’s zoals de Getijdengebed app kan je een bedrijf niet laten maken. Dat is technisch misschien niet moeilijk. Maar enerzijds de kosten die veel te hoog voor de kerk zijn. En anderzijds kom je tijdens het bidden er achter dat dingen niet handig zijn, storen of anders moeten. Hup een aanpassing op het ontwerp en er kan weer geld verdiend worden.

Dus vandaar dat ik heb besloten om geen nieuwe parochies site’s meer te maken. Op de huidige sites blijf ik ondersteuning bieden, maar ik haal mij op dat gebied geen extra werk meer op de hals. Want daar gaat zoveel werk inzitten dat ik over een paar jaar geen nieuwe dingen meer kan maken. En die vreugde die ik daarvan heb, dat is het geluk waartoe ik hier op aarde ben. Maar… Ook nu ik meer tijd heb om God te dienen hoort bij dit geluk.

Dus ik denk nu dat dit mijn weg is die ik moet gaan, maar wie weet wat Onze-Lieve-Heer morgen van mij vraagt?